و انتخاب کردیم . . .

به نام خدا

من صدای خندههای ستارخان را میشنوم، غریو سردار اسعد بختیاری و یپرم خان ارمنی در جانم میپیچد آنگاه که برای پایان دادن استبداد صغیر وارد تهران میشوند.
در قلب من میرزاده عشقی شعر میسراید و مصدق و دکتر فاطمی لبخند میزنند. بیژن جزنی و طالقانی و حنیفنژاد را میبینم که به پایان استبداد می اندیشند.
برای آنان که تاریخ خواندهاند،برای آنانکه به سیر تکاملی تاریخ اعتقاد دارند، روشن است که نه گفتن به استبداد و فریب و دروغ، بسیار ارزش بالاتری دارد از چند رای و یک منصب و چهار صندلی شورای یک شهر.
رای ما در تثبیت نظام بود؟ باشد. مانظام را به نفع دموکراسی شکل خواهیم داد. اگر این فراز و فرودهای ۱۱۱ ساله را در یک راستا قرار بدهیم، خواهیم دید که خوشحالی ما به شادمانی ستارخان پس از فتح تهران گره خورده است.
علیرضا موسوی

موضوعات مرتبط:

صبح بهاری ...